«اکنون پیراهن مرا نزد پدرم یعقوب برده و به روی او افکنید تا دیدگانش باز بینا شود...»                                           یوسف 93

باز شوق یوسفم دامن گرفت/ پیر ما را بوی پیراهن گرفت

ای دریغا نازک آرای تنش/ بوی خون می آید از پیراهنش

ای برادرها خبر چون می برید/ این سفر آن گرگ یوسف را درید

یوسف من پس چه شد پیراهنت/ بر چه خاکی ریخت خون روشنت

بر زمین سرد خون گرم تو/ ریخت آن گرگ و نبودش شرم تو                                                                           ه.الف.سایه

خوب که به پست قبلی ام نگاه می کنم به بد نوشتن خودم بیشتر پی می برم. به خودم حق می دهم. وقتی ننویسی روزگار تو را می نویسد! آن وقت هر چه قدر تلاش می کنی خوب بنویسی نمی شود. کلمات قهر می کنند و هر کدام می روند پی کارشان. حالا بیا و منت کشی کن. مگر آشتی می کنند؟ خیلی که بخواهند همکاری کنند سه چهارتایشان از چهارسوی ذهنت زنجیر می شوند و یک شبه جمله نامفهوم تشکیل می دهند و بعد هم زیر خط خطی های خودکار شهید می شوند.                                                                                                                              باید یک اعتراف دیگر هم بکنم. گشاد شده ام از کار زیاد! این روزها نان سوار است و من پیاده. هر چه می دوم نمی رسم. مثل همه. واژه «همه» را با آگاهی به کار بردم. نگفتم اغلب مردم. نگفتم بعضی ها. گفتم «همه». فرادست و فرودست می دوند و نمی رسند. یکی می دود که از گرسنگی تلف نشود، یکی هم می دود گرسنه ها را بیشتر بدواند! و این مسابقه تا آنجا که کلاغ قصه فضله اش را روی سر آخرین رهگذر ول می کند و می پرد ادامه خواهد داشت. شاید هم بیشتر!                                                                                                                               این روزها به روایتی به غلط کردن افتاده ام و به روایتی دیگر به تمرین استقامت در ضایع شدن. به هیچ وجه روزهای درست و حسابی ای را نمی گذرانم. ذهنم مغشوش و مشوش است. روزی نیست که رئیسم بازخواستم نکند، و من مثل بچه یتیم هایی که روبروی شوهر ننه شان ایستاده اند می ایستم و سر کج می کنم و مثل این عقب مانده ها با موهایم بازی می کنم و این طوری تمامش می کنم: «بله! حق با شماست. هیچ توجیهی نمی تونم براتون بیارم. من تا آخر وقت امروز درستش می کنم. اگه باعث رنجشتون شدم معذرت می خوام.»

بعد

پاییز هم گشاد است/ و گشاد یعنی رنج!                                                                                                                                                                                                                               آه!

آنشرلی! بیا و تمام روزنه های پاییز را بدوز/ تا درست و حسابی بیاید/ ترجیح می دهم با یک طوفان سهمگین/ یا زمین لرزه ای بیاید/ تا دل تمام رئیس های دنیا بلرزد/ آنشرلی جان!/ می خواهم بترکانی/ می فهمی؟/ بوی پیراهن یوسف هم یادت نرود/ کورمان کردی...

  به نام خداوند قرآن و می

1/ وَلا تمش ِ فی الا َرض ِ مر َحا ً اِنّکَ لَن تَخر ِقَ الارضَ وَلَن تَبلُغ َ الجِبالَ طولا ً

و هرگز در زمین به کبر و ناز راه مرو که به نیرو زمین را نتوانی شکافت و به کوه در سربلندی نخواهی رسید.

اسراء 37

2/ چی کار می خواستی بکنی وقتی از دهنش آتیش می اومد؟ اون یه ضربه می زد نصف جون ما تموم می شد، اما هر ضربه ناچیز ما فقط یه ذره از جونشو کم می کرد. آخ که از اضطراب می مردیم و زنده می شدیم و صدتا رنگ عوض می کردیم و صدای دیش دیش و بنگ بنگ در می آوردیم و هی ضربه می زدیم. ضربه می زدیم. ضربه می زدیم.

نیگا کن! فقط یه ذره از جونش مونده. نیگا کن. داره می میره. وااای چه بد! اگه یه ضربه دیگه بزنه می میرم. آها آها.. ببین پدر سگ نصفش آدمه نصفش حیوون. شاخشو نیگا. آ! آها! زدم تو دلش. بپر. بپر. برو عقب بذار اون بیاد جلو. حالا... حالا بزن. د بزن دیگه. یه فت ِ پا کارشو تموم می کنه.

 finish... فی نیشششششش. تموم. بردم. رفتم مرحله بعد!

 –دیگه واسه من سینه صاف نکنی لاتی راه بریا! باشه غول کثیف؟ تخم جن.

3/ این یکی هیچ ربطی به اون یکیا نداره. یکی بود یکی نبود. یکی بود بوی بهار می داد. طعم گس بهار داشت. روسریش سفید بود. صورتش سفید بود. چشماش ترس خورده. موهاش رنگ شبق. دستاش گرم، گرم... تنش گرم، گرم... نگاش سرد، سرد... دلش لرزون و لباش به هزار زور خندون. دنیاش زندون و درب و داغون. داغون. داغون. داغون... ذکر امشب تا صبح داغون. داغون. داغون...

ببخشید! تازگیا کسی با همچین مشخصاتی از کنار خونه شما رد نشده؟  -آخ! چی میگم؟

یکی بود. یکی هست. یکی خواهد بود. بقیه میان و میرن. مثل ابر و باد. مثل بوقای منقطع ماشین عروس و همراهاش. یکی بود. یکی هست. یکی خواهد بود. بقیه میان و میرن. و این ماجرا ادامه دارد. مثل این نقطه ها...